آب سیاه

آیا من به بیماری آب سیاه مبتلا شده ام ؟

گلوکوم نام دیگر بیماری آب سیاه است که یکی از عوامل اصلی نابینایی می باشد. در افرادی که به این بیماری مبتلا هستند، مایع درون چشم افزایش می یابد و منجر به آسیب دیدن چشم خواهد شد. این بیماری علائم متفاوتی دارد، اما شایع ترین آن ها از دست دادن بینایی محیطی ، تاری ناگهانی و درد چشم می باشد.

آب سیاه

آب سياه به تدریج صورت می گیرد، به همین دلیل بسیاری از مردم نمی دانند بینایی آن ها دچار مشکل شده و زمانی متوجه می شوند که خیلی دیر شده است. در صورتی که آب سياه درمان نشود، بیماری گسترش یافته و منجر به از دست دادن کامل بینایی خواهد شد.

چه افرادی در معرض ابتلا به آب سیاه هستند ؟

احتمال بروز این بیماری در همه وجود دارد اما برخی افراد بیشتر در معرض خطر هستند. افزایش سن، یکی از عواملی است که احتمال بروز آب سياه را بیشتر می کند، به همین دلیل افراد بالای 40 سال بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری می باشند. افرادی که فشار چشم بالایی دارند نیز از جمله این افراد هستند.

عواملی چون دیابت، نزدیک بینی، فشار خون بالا، نژاد، قومیت و جنسیت نیز امکان بروز گلوکوم را افزایش می دهند. همچنین این بیماری ممکن است بر اثر عوامل وراثتی نیز پدید آید.

آب سیاه چیست ؟

عصب بینایی باعث انتقال اطلاعات بصری از چشم به مغز خواهد شد. فشاری که آب سياه به روی عصب بینایی وارد می کند، منجر به آسیب دیدن آن شده و در نهایت در دید افراد اختلال ایجاد می کند. گلوکوم در ابتدا موجب کاهش دید مرکزی می شود و در نهایت منجر به کوری دائمی خواهد شد. این بیماری ممکن است در یک یا هر دو چشم رخ دهد.

لازم به ذکر است بینایی از دست رفته بر اثر آب سياه، غیر قابل جبران و برگشت ناپذیر است، بنابراین شناسایی و درمان به موقع آن از اهمیت بالایی برخوردار است.

انواع آب سیاه

گلوکوم شامل دو دسته اصلی می شود:

  • گلوکوم زاویه باز

شایع ترین نوع آب سياه ، گلوکوم زاویه باز است. این نوع گلوکوم علائم ناگهانی و حادی ندارد و بدون درد می باشد. تنها علامت آن ، کاهش میدان بینایی و تغییرات عصب بینایی است.

  • آب سياه زاویه بسته

این نوع گلوکوم رایج نیست. طی این بیماری مردمک مسدود شده و مایع زلالیه در پشت آن جمع خواهد شد. در نهایت موجب جلو رفتن عنبیه و بسته شدن زاویه چشم می شود.

آب سیاه

علائم آب سیاه

علائم و نشانه های گلوکوم بر اساس نوع و مرحله مشکل ، متغیر می باشد. برای مثال :

گلوکوم با زاویه باز

  1. نقاط کور تکه تکه در دید مرکزی یا پیرامونی که مکرراً در هر دو چشم اتفاق می افتد.
  2. دید تونلی که در مراحل پیشرفته رخ می دهد.

گلوکوم محدود به زاویه حاد

  1. سر درد شدید
  2. درد در چشم
  3. حالت تهوع و استفراغ
  4. دید تار
  5. قرمز شدن چشم

اگر گلوکوم ، درمان نشود ، در نهایت منجر به نابینایی خواهد شد. حتی با درمان ، 15 درصد افراد دارای گلوکوم ظرف مدت 20 سال ، حداقل در یکی از دو چشم ، دچار نابینایی می شوند.

علل گلوکوم

گلوکوم در اثر آسیب دیدگی عصب بینایی بوجود می آید. وقتی این عصب به تدریج دچار زوال می شود ، نقاط کور ، در میدان دید شما توسعه می یابند. بنا به دلایلی که به طور کامل برای پزشکان معلوم نیست ، این آسیب دیدگی عصب ، معمولاً با فشار رو به افزایش در چشم ها ، ارتباط دارد.

فشار بالا رفته چشم در اثر ایجاد یک مایع بوجود می آید که در سراسر داخل چشم ، جریان پیدا می کند. مایع داخلی ، بطور نرمال ، از طریق یک بافت مخصوص ، تحت زاویه ای که در آن عنبیه و قرنیه بهم می رسند ، به بیرون ترشح می شود. وقتی این مایع بیش از حد تولید شود یا سیستم ترشح به خوبی کار نکند ، مایع نمی تواند با سرعت نرمال به بیرون ترشح شود و در نتیجه فشار چشم افزایش می یابد.

فاکتورهای خطر گلوکوم

از آنجایی که انواع مزمن گلوکوم می تواند قبل از آشکار شدن علائم ، باعث تخریب بینایی شود ، آگاهی از فاکتورهای خطر ، امری الزامی می باشد :

  • داشتن فشار بالا در داخل چشم
  • سن بالاتر از 60 سال
  • نژاد سیاه پوست یا آسیایی
  • داشتن سابقه خانوادگی گلوکوم
  • داشتن مشکلات پزشکی خاص از قبیل دیابت ، بیماری های قلبی ، فشار خون بالا و آنمی سلول داسی شکل
  • داشتن قرنیه ای که در مرکز ، نازک است.
  • به شدت ، دوربین یا نزدیک بین بودن
  • آسیب دیدگی در چشم یا انجام نوعی جراحی چشم
  • مصرف داروهای کورتیکواستروئید ، خصوصاً قطره های چشمی برای مدت طولانی

پیشگیری

اقدامات خود مراقبتی می تواند به شناسایی گلوکوم در مراحل اولیه کمک کند که در پیشگیری از افت بینایی یا کند کردن پیشرفت آن ، موثر می باشد.

  1. انجام آزمایشات منظم اتساع چشم
  2. اطلاع از تاریخچه سلامت چشم در خانواده
  3. انجام فعالیت های ورزشی بی خطر
  4. مصرف قطره های چشمی تجویز شده توسط پزشک به طور منظم
  5. استفاده از پوشش های چشمی

تشخیص گلوکوم چگونه انجام می شود ؟

پزشک ، تاریخچه پزشکی شما را بررسی کرده و آزمایش کامل را بر روی چشم هایتان انجام می دهد. پزشک می تواند چندین تست را انجام دهد :

  • اندازه گیری فشار داخل چشم
  • تست آسیب دیدگی عصب بینایی با آزمایش چشم متسع شده و تست های تصویربرداری
  • چک کردن نواحی که دچار از دست رفتن بینایی شده اند ( تست میدان دید )
  • اندازه گیری ضخامت قرنیه
  • کنترل زاویه ترشح

 درمان آب سیاه

به طور کلی، استفاده روزانه از قطره چشمی، موجب کاهش علائم و جلوگیری از پیشرفت بیماری خواهد شد. برای درمان این بیماری در ابتدا از دارو استفاده می شود. دارو ها موجب کاهش تولید یا افزایش خروج مایع می شوند و به همین دلیل فشار چشم کم شده و از ضعیف شدن بیشتر چشم جلوگیری خواهد کرد. در صورتی که فرد از دارو درمانی نتایج مطلوبی کسب نکند، از لیزر یا جراحی استفاده خواهد شد.

روش های درمان گلوکوم

درمان دارویی

در مراحل اولیه بیماری گلوکوم ، درمان آن به کمک فرآورده های دارویی ، به شکل قطره و قرص صورت می گیرد. مکانیزم عمکلرد این دارو ها برای درمان گلوکوم چشم اینست ، که یا تولید مایع زلالیه در چشم را کاهش می دهند و یا برای کاهش فشار چشم ، فرایند خروج مایع زلالیه را تسهیل می کنند.

معمولا این دارو ها به صورت مصرف چندین باره در روز ، تجویز می شوند و ممکن است عوارضی مانند سردرد را در بیماران ایجاد کنند. همچنین قطره های چشمی نیز می توانند سبب ایجاد سوزش و قرمزی در چشم  شوند. از آن جایی که بیماری گوکوم ، در مراحل ابتدایی ممکن است هیچ علائمی نداشته باشد ، بیماران نباید در صورتی که علائمی نداشتند ، به صورت خودسرانه مصرف دارو ها را قطع کنند.

لیزر درمانی

به کمک درمان لیزر می توان ، مایع را از چشم خارج نموده و فشار چشم را کاهش داد. معمولا لیزر درمانی ، در مواردی که دارو ها نتوانند روند بیماری را کنترل کنند ، انجام می شود. برای اینکه قبل از انجام لیزر ، چشم بی حس شود ، از قطره های مخصوصی قبل از عمل در بیماران استفاده می شود.

در درمان گلوکوم با لیزر ، پرتو های نوری دارای انرژی بالا ، به بافت مشبک چشم تابانده می شوند و و با ایجاد 50 الی 100 نقطه سوختگی در این بافت ، به خروج مایع از آن کمک می کنند. در بیش از نیمی از بیماران که فشار چشم آن ها به کمک لیزر کاهش داده می شود ، معمولا بعد از گذشت دو سال از لیزر درمانی ، فشار چشم مجددا افزایش می یابد.

آب سیاه

جراحی گلوکوم

در مواردی که هر دو درمان دارویی و لیزر درمانی ، در بیمار موثر واقع نشوند ، جراح به کمک عمل جراحی ، جهت خروج مایعات از چشم ، منفذ جدیدی را در آن ایجاد می کند. این جراحی تحت بیهوشی عمومی یا بی حسی موضعی انجام می شود و جراح ، به منظور کنترل فشار وارد بر چشم و کاهش دادن آن ، از طریق برداشتن تکه ای کوچک از بافت اطراف قرنیه ، کانال جدیدیرا برای خروج مایعات از چشم ، ایجاد می کند.

Call Now Buttonتماس با کلینیک